Laufhundedag  25 september 2005

 

Voor een heel bijzonder verslag klik hier.
Met dank aan Marjan en Rob van Tinteren.

Op 25 september 2005 werd de traditionele jaarlijkse Laufhundedag voor het eerst door de één jaar bestaande stichting de Zwitserse Laufhund georganiseerd in Dieren. Het aanroepen van de weergoden had dit jaar buitengewoon veel resultaat: het weer was prachtig, veel zon en geen druppel regen bij een prima temperatuur. De locatie, de kynologen club Dieren, was uitstekend. Heel veel ruimte en toch afgesloten zodat de honden naar hartelust konden rennen.

 

 

 

De opkomst was grandioos.

Leuk om bekenden weer terug te zien en trotse nieuwe eigenaren te ontmoeten.

En natuurlijk al die nieuwe jonge honden te zien.

Zoals deze jonge jurapup die zijn geheel eigen tempo had. Prachtig onverstoorbaar tussen al die grote oudere honden.

 

 

 

 

 

Er was een prachtige wandeling uitgezet door de Veluwezoom.

 

 

 

 

Na de wandeling was het goed uitrusten en genieten van de lunch.

 

 

Een Zwitserse import aanwinst.

 

 

 

Terwijl de honden zich gewoon bleven vermaken werden twee mensen in het zonnetje gezet; de notaris die geholpen heeft met de oprichting van de stichting en de beheerder van de website.

Zij zullen zich de hele speciale Zwitserse wijn goed laten smaken.

 

Goed kijken en dankzij het kleintje rechts tegen het hek zijn hier de vier Laufhunde kleuren bij elkaar te zien.

 

 

Het was heel duidelijk: van de honden mogen we dit nog heel vaak doen!

 

 

 

 

Beste Mensen,
 
Wat hebben wij genoten van de Laufhundendag. Na een hartelijk ontvangst, waarbij haast iedereen uitriep: Oh, een echte Jura, wat leuk, die hebben we nog niet!, werden we onmiddellijk door alle eigenaren ingewijd in de geheimen van het hebben van een laufhund. Wat was het gezellig en wat leuk om de verschillende Zwitserse laufhunden bij elkaar te zien. 
En wat heeft ons puppy Basil genoten. Met zijn drie maanden stond hij zijn mannetje  tussen alle grote honden en speelde goed mee. Zelfs de grote wandeling kon hij aardig bijbenen en als hij aangaf moe te zijn nam zijn baas hem in de brandweergreep op zijn schouders om hem te laten uitrusten. Daarna kon meneer het zelf wel weer. 's Avonds was hij uitgeput maar zeer tevreden. Volgende keer zullen hij en wij zeker weer van de partij zijn.
 
 
Met vriendelijke groet,
 
Frieda de Boer, Jelle de Vries &  Basil du Val des Dix.

 

 

 

 

 

 
 
 
Fotoverslag van de familie Schoemakers