Laufhundedag  1 oktober 2006

Met prachtig weer werd er weer een Laufhundedag gehouden, evenals vorig jaar in Dieren. De opkomst was geweldig, alle kleurslagen waren aanwezig en zowel bij de honden als bij de mensen liep de leeftijd uiteen van heel jong tot heel oud.

Onderstaand verslag is geschreven door Basil.

Basil rent misschien niet het hardst maar zijn uiterlijk doet al vermoeden dat er een groot schrijver achter verborgen zit.

Hallo vriendjes,

Mijn baasje heeft mij gevraagd om een verslag van de laufhundedag van zondag 1 oktober 2006 te maken. Natuurlijk doe ik dat als trouwe Jura hond.

Bij aankomst in Dieren bij de Verenging KC Dieren, was het mooi weer. De zon scheen, net zoals de eerste keer dat ik als jonge pup mijn eerste intrede deed bij de Zwitserse Laufhunden. Zoals jullie allen gezien zullen hebben gaat het eigenlijk best goed met me, ik kan me weer aardig uit de voeten maken.

Zoals u weet ben ik zeer op mijzelf, ik bekijk alles op een afstand, (de hond uit de boom kijken, u weet wel !!!). Mijn vriend Armand die nog jong is, is het tegenovergestelde, die rent overal op af en krijgt daardoor wel eens een snauw en een grauw van zijn soortgenoten, maar zoals u weet, de leeftijd speelt natuurlijk ook een rol in het laufhundenleven, zeker van de Bruno de Jura. Op mijn leeftijd is dat zeer belangrijk, ervaring, wijsheid en natuurlijk terughoudendheid is mijn motto.

Op de uitnodiging was er gesproken van “Concours d ‘Elegance“, dat wil zeggen dat de baasjes er zo Zwitsers mogelijk gekleed uit moesten zien en voor de drie meest echte of originele kleding was er een prijsje beschikbaar gesteld. Ik vond dat mijn baasjes er maar raar uitzagen maar wonder boven wonder vonden de andere mensen dat ze er erg mooi uitzagen want de uiterst deskundige jury maakte bekend dat mijn baasje de eerste prijs kreeg, het aardige mevrouwtje uit Buurse kreeg de tweede prijs, mijn bazinnetje de derde prijs, en de vierde prijs ging naar de baas van Victor uit Maasbree.

Na dit alles ging iedere Laufhund goed geluimd huiswaarts. Vrienden, ik hoop jullie allemaal weer in januari te zien in Sonsbeek.

Groetjes, Basil

Toen ik door het hek naar binnen liep waren er al wat van mijn soortgenoten aanwezig, evenzo hun baasjes. Een aardige mevrouw kwam direct naar mij toe en begon mij en Armand te aaien, ik herkende haar nog want ik was enkele maanden geleden bij haar thuis geweest in Buurse.

In de loop van de ochtend kwamen er meer vriendjes bij, het begon druk te worden, het was een grote opkomst. Ook onze oosterburen waren van de partij (BDR) want hoe meer zielen hoe meer vreugd, en dat was te merken aan het gespeel, gekibbel en geblaf.

Ik moest haast samen met Armand ertussen komen want er begon een woordenwisseling te ontstaan tussen enkele van die gasten, maar gelukkig liep dat met een sisser af omdat een van de baasjes met haar tas tussenbeide was gekomen. Tot onze verbazing kwam er een vreemd dier aan lopen met meerdere oren op zijn kop, wij moesten allen hard blaffen naar dit vreemde dier, later bleek dat hij ook een laufhund was, maar met een mensen muts op zijn kop (ski muts).

Ik had van mijn baasje al vernomen dat er nog een Jura bij zou komen, dus nu waren er al drie Bruno’s de Jura bij de club.

Het was een zeer emotionele begroeting, zeker voor Armand en natuurlijk ook voor de Berner, Luzerner, en Schwyzer loophonden.

Na begroeting mijnerzijds en een paar brokjes (de baasjes kregen een kopje koffie) gingen we aan de beloofde wandeling beginnen die ongeveer een uurtje in beslag nam.

Gelukkig klaarde de zon weer op onder mijn vrienden. Samen met Armand liep ik naar het midden van het grasveld en ging rustig op mijn achterste zitten, want ik verwachtte nog iemand en kon van hieruit alles goed in de gaten houden. Ik sprong opgetogen op, want door het hekje kwam mijn nieuwe vriend Nelson.

Na de wandeling was de lunch, die bestond uit water en brokjes, (de baasjes kregen ook wat, als voorgerecht: tomaten- of groentensoep en als hoofdgerecht broodjes met beleg), we hadden ondertussen ook wel aardig honger gekregen. De lage kosten en de ontvangst van Verenging KC Dieren voor dit alles werd door ons, zoals altijd zeer op prijs gesteld.

En dan nog wat losse foto's van de dag.

Het is geen wonder dat buitenstaanders van honden het maar een vreemd stelletje vinden, die Laufhunde!