Wandeling april 2008

Verslag van de lentewandeling 2008

Beste medeblaffers 

  

Het was weer echt laufhundenweer!  Onze tweevoeterige baasjes hadden voorspeld dat regen, sneeuw, hagel en onweer ons deel zou zijn. Maar wij als rechtgeaarde viervoeters hebben toch een betere neus voor dit soort zaken.

Daarom scheen de zon volop en hebben onze baasjes zelfs nog even buiten op het terras kunnen zitten. Viktor en Cila hadden al wat proefgelopen (en geroken) en de keuze voor het mooie landgoed Ruighenrode goedgekeurd. Tegen twaalf uur waren we weer met velen en stonden wij te trappelen om te vertrekken. Zoals altijd duurt dat lang, want onze baasjes willen altijd eerst koffie en dat is toch minder dan een lekkere prooi uit de natuur.

 

Susanne blonk toen ze het resultaat zag van het “hongerdieet” waar mijn baasjes mij toe hebben veroordeeld. Het was niet gemakkelijk maar ik ben er nu trots op dat ik iets meer “lijn” in mijn bekken heb gekregen. Mijn conditie is ook vooruit gegaan.

Omdat de afstand voor Basil te groot was, bleef die bij Suze achter. Hij heeft de functie van ‘uitsmijter’ prima vervuld, in  onverstoorbare houding gezeten voor de ingang.

 

De wandeling was heel mooi, maar ik mocht weer eens niet alleen de bossen in. Alsof wij niet beter de weg kunnen ruiken dan onze verzorgers! Een groot deel van de wandeling heb ik gelopen met mijn zus Soleil, die het prima naar haar zin heeft bij haar nieuwe baasjes. Onderweg was het soms modderig, maar dat kun je het beste doorploegen, dwars er door heen. Sommige van mijn hondenvrienden vonden het modderwater ook heerlijk smaken. Iedereen wilde weer voorop lopen en soms was het een getrek en geduw van jewelste. We werden er niet schoner van  maar dat mocht de pret niet drukken. Gelukkig hadden een aantal van onze medelopers handdoeken meegenomen, hoewel wij dat op zich helemaal niet nodig vinden, dat gewrijf.

Na een voor onze conditie kleine wandeling (tweevoeters zijn toch, hoewel groter, veel sneller toe aan een pauze!) kwamen we terug bij Grand Cafe Merlot. Wat schetst mijn verbazing: de tweevoeters gaan weer iets bestellen en wij krijgen alleen wat water. Ik heb dan ook maar alle snoepjes uit de jaszak van mijn thuisvriend gebietst, want alleen water is na zo’n mooie dagtocht met onze club wat mager. 

 

 

 

De organisatie was verder  weer prima en ik vind dat hier een driewerf woef op zijn  plaats is voor de mensen die dit steeds weer doen. Ik schrijf wat moeizaam met mijn voorpoot, want hondencomputers met een aangepast toetsenbord ken ik nog niet, maar ik hoop dat mijn baasje het een beetje goed vertaalt en ik hoop jullie weer snel allemaal in goede gezondheid te zien.

 

De bijgaande foto’s  heb ik niet zelf gemaakt, maar ik vind ze wel leuk.

Tot blafs en speel  ze

Rena